MijnHond neemt de kosmische ruis die NeeJijNiet produceert en behandelt haar tegelijk als wetenschap en als satire. De ruis ís meetbaar — spectrum, autocorrelatie, dimensie — en het ís lachwekkend om er een diepe lezing aan te geven. Beide kanten zijn waar, tegelijk; daarom is het één werk en geen twee. De getallen kloppen. Dat is precies wat het ongemakkelijk maakt.
—
De wetenschap moet kloppen — anders werkt de satire niet, want satire die op een fout leunt is gewoon een fout.
Alle getallen hierboven zijn echt berekend op de reeks. De schakelaar Conferentie ↔ Caféavond verandert
alleen de omlijsting, nooit de cijfers — dezelfde inhoud op twee plekken, zoals het hoort.
Blinde vlek (uitgesteld): de neiging om in de ruis regelmatigheden te zien die er niet zijn — en de neiging tot
een te nette pointe. Beide weggehouden; volledige extractie geparkeerd (zie bron/bron_drieluik.md §4).