Een ruimtelijk overzicht waarin de oerknal als nulpunt staat, de aarde-maanconfiguratie als lokaal meetpunt verschijnt, en de tijd-as niet lineair maar volgens een fugacurve door de ruimte slingert.
Tussen oerdwolk en echte stervorming is nu expliciet een apart traject toegevoegd: eerst de donkere eeuwen, daarna cosmic dawn.
De visualisatie volgt jouw kosmische positie-idee waarin de CMB wordt gelezen als impulsrespons van de oerknal, en koppelt dat aan de fugatieve boog van vroege opstoot, piek en uitdemping.